Objawy zwyrodnienia plamki (AMD)
- dr n. med. Sława Borowska

- 26 lip
- 3 minut(y) czytania
Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem (AMD) jest chorobą centralnej części siatkówki odpowiedzialnej za ostre widzenie. Choroba zwykle nie powoduje bólu i rozwija się stopniowo.
Do najczęstszych objawów należą:
Pogorszenie ostrości widzenia – trudności z czytaniem, rozpoznawaniem twarzy lub wykonywaniem precyzyjnych czynności.
Zniekształcenie obrazu – proste linie mogą wydawać się faliste lub wygięte.
Plama w centrum pola widzenia – ciemny, szary lub rozmazany obszar utrudniający widzenie na wprost.
Trudności z widzeniem przy słabym oświetleniu – potrzeba mocniejszego światła podczas czytania lub pracy z bliska.
Osłabienie rozpoznawania kolorów i kontrastu – kolory mogą wydawać się mniej intensywne.
Pamiętaj: W początkowym okresie choroba może nie powodować żadnych dolegliwości, zwłaszcza jeśli dotyczy tylko jednego oka. Dlatego warto regularnie kontrolować wzrok, zasłaniając naprzemiennie każde oko!
Kiedy zgłosić się do okulisty?
Jeśli zauważysz nagłe pogorszenie widzenia, zniekształcenie prostych linii lub pojawienie się ciemnej plamy w centrum pola widzenia, jak najszybciej zgłoś się do okulisty. Mogą to być objawy wysiękowej (mokrej) postaci zwyrodnienia plamki, która wymaga pilnego leczenia, aby zwiększyć szansę na zachowanie widzenia.
Leczenie iniekcjami do wnętrza oka – co warto wiedzieć?
Iniekcje doszklistkowe to jedna z najskuteczniejszych metod leczenia wielu chorób siatkówki, takich jak zwyrodnienie plamki związane z wiekiem (AMD), cukrzycowy obrzęk plamki czy obrzęk plamki po zakrzepie żył siatkówki. Lek podawany jest bezpośrednio do wnętrza oka, dzięki czemu działa dokładnie w miejscu choroby.
Jak wygląda zabieg?
Zabieg wykonywany jest w warunkach zapewniających sterylność.
Przed podaniem leku oko jest znieczulane kroplami, dlatego większość pacjentów odczuwa jedynie niewielki ucisk lub krótkotrwały dyskomfort.
Po znieczuleniu stosuje się płyn dezynfekujący oko, który usuwa drobnoustroje normalnie bytujące na powierzchni oka tak by nie dostały się do wnętrza. Największy dyskomfort związany jest z użyciem tego płynu - np szczypanie i zadrażnienie po zabiegu. - Mija w ciągu jednego - dwóch dni.
Samo podanie leku trwa kilka sekund.
Po zabiegu można wrócić do domu, jednak w dniu iniekcji nie zaleca się prowadzenia samochodu.
Co można odczuwać po zabiegu?
Przez kilka godzin lub dni mogą występować:
uczucie piasku pod powieką,
łzawienie lub niewielkie zaczerwienienie oka,
przemijające zamglenie widzenia,
widoczne pęcherzyki powietrza lub męty, które zwykle samoistnie zanikają.
Objawy te najczęściej są przejściowe i nie wymagają leczenia.
Czy potrzebna jest więcej niż jedna iniekcja?
Tak. Większość chorób siatkówki ma charakter przewlekły, dlatego leczenie zwykle obejmuje serię iniekcji oraz regularne wizyty kontrolne. Liczba i częstość podawania leku zależą od rodzaju choroby oraz odpowiedzi na leczenie.
Jakie są możliwe powikłania?
Poważne powikłania występują rzadko, ale mogą obejmować:
zakażenie wnętrza gałki ocznej (zapalenie wnętrza gałki ocznej),
krwawienie do wnętrza oka,
odwarstwienie siatkówki,
przejściowy wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego,
rozwój lub przyspieszenie zaćmy (głównie po wielokrotnym podawaniu niektórych leków).
Kiedy należy pilnie zgłosić się do okulisty?
Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego oddziału okulistycznego, jeśli po iniekcji wystąpi:
silny ból oka,
gwałtowne pogorszenie widzenia,
narastające zaczerwienienie oka,
znaczna nadwrażliwość na światło,
ropna wydzielina z oka,
nagłe pojawienie się licznych mętów, błysków lub cienia w polu widzenia.
Jak postępować po zabiegu?
Nie pocieraj oka w dniu zabiegu.
Przestrzegaj zaleceń dotyczących stosowania przepisanych kropli.
Zachowaj odpowiednią higienę rąk przed dotykaniem okolicy oka.
Zgłaszaj się na wszystkie wyznaczone wizyty kontrolne i kolejne iniekcje – regularność leczenia ma kluczowe znaczenie dla utrzymania efektów terapii.
Pamiętaj: Celem leczenia jest przede wszystkim zahamowanie postępu choroby i ochrona wzroku. U części pacjentów dochodzi również do poprawy ostrości widzenia, jednak nie zawsze możliwe jest całkowite odzyskanie utraconego wzroku.


